Zacznijmy od czułości...

 "CZUŁY NARRATOR" NA LEKCJACH POLSKIEGO...

Po feriach udałam się z moimi uczniami w podróż. Zaczęłam tak:http://bycnauczycielem.blogspot.com/2021/01/w-podrozy.html

Nie chciałam tak po prostu uczniów zostawiać z emocjami i refleksjami, które pojawiły się podczas tej lekcji, dlatego postanowiłam kontynuować tę podróż z Olgą Tokarczuk i jej "Czułym narratorem". 

W tej książce znajdziecie wspaniałe eseje i wykłady Olgi Tokarczuk, w tym szeroko komentowaną mowę noblowską. Jestem w trakcie lektury, ale już pierwsze teksty wprawiły mnie w zachwyt i stwierdziłam, że są doskonałym materiałem do pracy z młodymi ludźmi, do żywej dyskusji o tym, co ważne dla współczesnego człowieka. 

Jak zareagowała młodzież na teksty Olgi Tokarczuk? To były jedne z lepszych naszych lekcji. Nie było uczniów, którzy nie podjęliby się trudu poznania twórczości naszej noblistki. Poświęciłam na to 4 godziny lekcyjne, ale to był tak dobrze wykorzystany czas, że niczego nie żałuję - ani ja, ani uczniowie. Tyle mądrych zdań padło podczas tych lekcji, tyle wartościowych i pełnych kultury dyskusji. Jestem pod ogromnym wrażeniem moich uczniów, ich argumentacji i podejścia do literatury, do świata. "Czuły narrator" powinien, choć we fragmentach, znaleźć się na liście każdego polonisty oraz każdego ucznia. Co było dla mnie sukcesem po tych lekcjach? Sukcesem jest to, że zaintrygowałam młodych twórczością Olgi i już zakupili jej książkę, aby ją przeczytać. To było niesamowite, kiedy po przeprowadzonych lekcjach usłyszałam: "To warto przeczytać". 

Wybrałam do analizy fragmenty esejów pt.: "Ognozja" oraz "Ćwiczenia z obcości". 

Poniżej fragment "Ćwiczeń z obcości", aby pokazać namiastkę tego, co było przedmiotem naszych badań:

Co zrobiłam z tymi fragmentami? Podzieliłam klasę na grupy. Każdy zespół otrzymał inny fragment eseju do analizy. Do pomocy przydały się narzędzia Google- a dokładniej- prezentacje. Utworzyłam w tym narzędziu szkielet zadań, nad którymi mieli pochylić się uczniowie, interpretując teksty. Zastosowałam tutaj  metody krytycznego myślenia: most, myślę-czuję-zastanawiam się, myśl-kombinuj-badaj i inne. 

Jak to wyglądało? Jakie zadania otrzymali uczniowie?

Zobaczcie tutaj: https://docs.google.com/presentation/d/1ZwYnJoizgoUxIeHZHxBP_lZ-kZilVRATvVLgmvF3NSQ/edit?usp=sharing

Na tej prezentacji działały wszystkie grupy. Ułatwiła i uporządkowała wypowiedzi uczniom. Naprawdę polecam. 

Tutaj wybrane zdjęcia z prezentacji uczniów (z różnych tekstów źródłowych):

Zadanie 1: 

Zadanie 2: 

Zadanie 3: 

Zadanie 4 (uczniowie odpowiadali głównie ustnie):

Zadanie 5: 

Następnie po omówieniu przez wszystkie grupy tekstów Tokarczuk, podsumowaliśmy lekcje rozmową. Pomogły tutaj pytania:

- Jak podsumowalibyście omówione teksty? Jakie są Wasze refleksje?

- Z którymi tezami autorki się zgadzacie, a z którymi nie?

- Jak powinien według Was brzmieć temat lekcji, podczas których omawialiśmy teksty Tokarczuk?

- Scharakteryzujcie narratora, który wypowiada się w tych esejach. Jaki jest?

- Jakie pytania zadalibyście noblistce po przeczytaniu jej tekstów?

- O czym byłyby Wasze eseje dotyczące świata? Czego by dotyczyły?

Polecam Wam pracę z tekstami Olgi Tokarczuk! Nie pożałujecie! 

O realizację programu się nie martwcie. Pracowaliśmy nad: umiejętnością czytania ze zrozumieniem, wyszukiwaliśmy tezy tekstów, argumentowaliśmy, podawaliśmy konteksty, rozwijaliśmy umiejętność krytycznego myślenia i współpracy, kształciliśmy umiejętność dyskusji, nazywaliśmy swoje uczucia, podejmowaliśmy się refleksji oraz autorefleksji. Zobaczcie, ile w tym kompetencji!

Anna Konarzewska

W podróży...

WSIĄŚĆ DO POCIĄGU (NIE) BYLE JAKIEGO...

Ferie w roku szkolnym 2020/2021 zaraz przejdą do historii. To trudny rok nie tylko dla uczniów, ale także dla nauczycieli, dyrektorów i rodziców. 

Bardzo ważne są relacje i to jak zaczniemy lekcje po prawie miesięcznej przerwie. Skupmy się na tym, co istotne dla nas, ludzi. Porozmawiajmy o sobie, o emocjach i planach. 

Zainspirowałam się pomysłem Darka Martynowicza z walizką emocji. 

Tutaj link do koncepcji Darka na rozpoczęcie lekcji po feriach: https://view.genial.ly/5fff6acf9450fe0cfab7c074/interactive-content-walizka-uczuc?fbclid=IwAR0_1Kl5ccXIaMuMBidSDOsu-3A4OluP9HVeViBM0JDd9BZArouk378avvw

Więcej inspiracji znajdą Państwo na stronie: https://www.facebook.com/groups/progresownia

Pomyślałam, że metafora podróży jest świetna na pierwsze lekcje po feriach. Powiedzmy naszym uczniom, że II semestr nauki - w rzeczywistości, jakiej przyszło nam egzystować - jest przygodą, wyzwaniem, podróżą w nieznane. Wszyscy jedziemy tym samym pociągiem i musimy się spakować. 

Na początku robimy burzę mózgów i zastanawiamy się nad rozmiarem bagażu, kolorem walizki czy plecaka, a może zwyklej torby podróżnej. 

Można powiedzieć, że wspólnie z uczniami wizualizujemy tę podróż.

Następnie uczniowie oraz nauczyciel zastanawiają się, co spakują do swojej walizki, którą zabiorą w podróż- do tego celu posłużą poniższe ćwiczenia. 

Młodzież wykonuje zadania, zastanawiając się nad odpowiedziami. Spisują swoje odpowiedzi, aby później móc podzielić się z klasą swoimi spostrzeżeniami:

1. Jaki cytat/ jaką sentencję, złotą myśl wrzuciłbyś/łabyś do tej walizki? Uzasadnij wybór.

2. Jakie dzieło (malarskie, literackie, filmowe, inne) zabrałbyś/ałabyś ze sobą w podróż? Dlaczego akurat to? 

3. Jakie emocje mają Ci towarzyszyć podczas tego wyjazdu? Wyraź je za pomocą kolorów i uzasadnij, dlaczego je wybrałeś/ałaś? 

4. Który z bohaterów literackich, filmowych, serialowych, komiksowych powinien Ci towarzyszyć w podróży, a którego za żadne skarby nie zabrałbyś ze sobą? Uzasadnij.

5. Jaki jest cel Twojej podróży? Który zakątek świata go odzwierciedla? Wyjaśnij. 

Pierwsze spotkanie z uczniami po feriach jest bardzo ważne. Zostawmy podstawy programowe w cieniu, pomóżmy wejść uczniom w II semestr tego trudnego roku szkolnego.

Już nie mogę doczekać się jutrzejszych spotkań z moimi uczniami! Powodzenia, Drodzy Nauczyciele! Niech moc będzie z Wami!

Anna Konarzewska

Ocena dla nauczyciela?

EWALUACJA PRACY NAUCZYCIELA...

Dlaczego warto poszukać swojego "dlaczego"?

Słyszałam wiele opinii o ocenianiu pracy nauczyciela. Jak to? Można oceniać nauczyciela? A można! Czego tu się bać? Oczywiście, to nie jest łatwe. Może się zdarzyć, że jakaś opinia nas zszokuje, zdziwi... ale warto porozmawiać z uczniami, aby wyjaśnili nam, co mieli konkretnie na myśli, pisząc swoją ocenę. Szczególnie teraz, kiedy żyjemy w wirtualnej rzeczywistości, warto zobaczyć, co się sprawdza, a co nie. Które metody pomagają naszym uczniom podczas nauki zdalnej? Czego im brakuje i co my- nauczyciele możemy z tym zrobić? Nauczanie zdalne to zupełnie inna bajka. 

Dlaczego ankietuję moich uczniów? Dlaczego pytam ich o zdanie? Robię to dlatego, aby nadążyć za potrzebami młodzieży i współczesnej edukacji. Robię to, bo uczniowie są dla mnie ważni! Robię to, bo tego potrzebuję! Istotne jest dla mnie badanie tego, co robię i jak to robię. Jednak podstawa motywacji wypływa z pytania "dlaczego?". "Dlaczego?" ma wartość emocjonalną, jest głęboko zakorzenioną motywacją, to CEL. Warto zadać sobie pytania: "Dlaczego robię to, co robię?", "Co mnie motywuje?", "Po co to robię?". 

 Drugie pytanie, jakie trzeba sobie zadać to "Jak?". "Jak?" to droga, którą podążamy do celu. To nasze mocne strony, wartości, zasady. To FILTR.

Trzecie pytanie "Co?" to wszystkie nasze działania, to nasza codzienna PRACA. Po prostu to, co robimy. 

Motywacja to podstawa wszelkich działań. Warto odnaleźć swoje "dlaczego?"- tak w ogóle, nie tylko przez relacje z uczniami.

Jakie pytania zadałam moim uczniom? Poniżej prezentuję też przykładowe odpowiedzi. Pytanie nr 6 było dla mnie najistotniejsze, bo dotyczyło samopoczucia uczniów podczas moich lekcji. 

Do przygotowania ankiety można wykorzystać formularze Google lub Formsy Microsoftu. 

1. Zalety lekcji polskiego to?

2. Wady lekcji polskiego to?

Trwają one za krótko

nie ma

Brak wad

Ciężko coś wskazać. Dla mnie jest super😀

Nie ma takich!!!!

Brak :D

Nie spostrzegłam żadnych wad

3. Co mi pomaga w nauce j. polskiego?

Dobrze dobrany przez nauczyciela materiał, jak i danie nam swobody jeśli chodzi o formę wyrażania się czy brania inspiracji

Pokazywanie z różnych perspektyw przekazy lektur i motywy w lektur poprzez puszczanie filmików.

Ciekawe lekcje

Swoboda

Wykorzystywanie na lekcji takich metod jak Jamboard albo odpowiadanie przez wszystkich na pytania na jednym arkuszu word (tak jak omawialiśmy sonety) - po prostu tworzenie kreatywnych notatek.

Pani zrozumienie i pozytywne nastawienie.

Uczę się czegoś nowego

Ciekawe prowadzenie, preznetacje, robienie slajdów

Bardzo dużo wiedzy wynoszę z lekcji. Poza lekcjami niewiele sama robię.

Pani Ania

swoboda w wypowiadaniu się

4. Co mi przeszkadza w nauce j. polskiego podczas lekcji zdalnych?

To że nie mogę się zobaczyć z nauczycielem

rozpraszają mnie inne rzeczy

Ciągłe siedzenie przed komputerem przez co często nasze samopoczucie jest słabsze

słaby internet przez który lekcja się zacina :/

Problemy z teamsami

Tylko połączenie, ale nikt nie ma na nie wpływu

5. Chciałabym/chciałbym, aby moja nauczycielka polskiego wiedziała, że...

Ją doceniamy i ciężko nam dokładnie pokazać jak bardzo ją cenimy

Jest pani najlepszą wychowawczynią i nauczycielką jakąkolwiek miałam. Jest pani pełna energii, kreatywności i podziwiam ją że tak ciężko pracuje. Jeśli cokolwiek się dzieje w naszym życiu można się zwrócić z radą albo pomocą w stronę pani.

Lekcje są naprawdę super

ją uwielbiam

Czasem chcemy się na lekcji odezwać ale nie mamy odwagi

Ją bardzo doceniam i kocham

Lekcje Polskiego są idealne

jest super!!!

Bardzo podobają mi się jej metody nauczania i ją doceniam : )

Bardzo dziękuje za to jak super prowadzone są te lekcje

Naprawdę doceniam to, co robi. Wszyscy jesteśmy ludźmi, Pani naprawdę jest dla nas bardzo miła i opiekuńcza, czasem widać, że też ma już Pani dość, ale naprawdę doceniam, to, że się Pani nie poddaje.

Jest wspaniałą nauczycielką i jest mega kochana

jest najlepsza w swoim fachu

Jest cudowną nauczycielką, na świecie potrzeba więcej osób jak Pani!!

6. Czy Twoja nauczycielka polskiego dba o to, abyś czuł/a się bezpiecznie i komfortowo podczas lekcji? Dlaczego tak uważasz?

Zdecydowanie tak, pytania o samopoczucie czy „oderwanie się od pandemii” zdecydowanie pomaga w lepszym nastawieniu do domowej rzeczywistości

Myślę że tak, nie lubi dyskryminacji i nie zmusza nikogo do odpowiedzi grożąc jedynką. Dzięki temu każdy może się wypowiadać jak chce i czuje się bardziej komfortowo.

Tak, ponieważ nie wymusza udzielania od nas odpowiedzi słucha naszego zdania oraz szanuje nasz epoglady nie narzucając swoich

tak

Zawsze dba. Na lekcjach polskiego jest najlepsza atmosfera

Tak. Nie ma żadnej napinki czy ciśnienia na nas i mamy pełną swobodą w wypowiedzi I interpretacji

dba o nasze samopoczucie, ma dystans

Uważam, że tak ponieważ każdy ma prawo się wypowiedzieć i w żaden sposób nie jest oceniany, może co jest na plus Pani jako nauczycielka dba o to by dopełnić tą odpowiedz i pokazać z różnej perspektywy

Oczywiście, że tak. Przede wszystkim okazuje swój spokój, zrozumienie oraz empatie. Dzięki temu tworzy dobrą atmosferę, w której każdy może być naprawdę szczery i bezpieczny.

Tak

chyba tak, czuć miłą atmosferę

Tak jak najbardziej

Myśle, że Jest Pani bardzo wyrozumiała ze względu na sytuacje, która panuje teraz na świecie. Jest to bardzo pomocne

Zdecydowanie tak. Jest bardzo miła atmosfera i klimat (zwłaszcza na żywo, ale na lekcjach zdalnych również), a Pani Ania jest zawsze otwarta na nasze pomysły.

tak, często na lekcjach pyta jak się czujemy lub na grupie klasowej

Myślę, że tak, ponieważ wiele razy podkreśla, że wie jak ciężko jest uczniom podczas nauki zdalnej i stara się by jak najbardziej nas odciążyć i nie stresować jeszcze bardziej.

Bardzo dba. Często się pyta jak się czujemy, rozmawia z nami.

Uważam, że tak, ponieważ zachęca do rozmowy i nie krytykuje wypowiedzi

Tak , ponieważ poświęca każdej osobie tyle samo uwagi

Tak, ponieważ nie wywiera na nas presji i zachęca w dobry sposób do udziału w lekcji i bardzo przyjemnie się jej słucha. Ma do nas psychologiczne podejście.

7. Jaką ocenę wystawiłbyś/abyś swojej nauczycielce? Uzasadnij krótko.

To najciekawsze lekcje. Jak przegapiam jakąś, to jest mi przykro.

Pani zasługuje na jeszcze wyższą ocenę, po prostu nie ma jej w tej skali. Uważam tak ponieważ te lekcje są jednymi z lepiej przeprowadzanych ze wszystkich lekcji online , wykazujemy się, poszerzamy swoją wiedzę poprzez możliwość wypowiadania się oraz pokazywaniu swojej perspektywy . Takie prowadzenie przez panią lekcji pozwala zapamiętać bardzo dużo materiału z zajęć.

Ponieważ jest to ocena prosto z mojego serca. Nie nawidzę ich, jednakże jeśli muszą istnieć, to tylko niech pozostaną te celujące ;) Po prostu jest Pani bardzo dobrym człowiekiem o wielkim sercu, która spełniając swoją pasję i się realizując wychowuje młodych ludzi do życia oraz świetnie pomaga zrozumieć im język polski!

Pani jest zawsze miła i wyrozumiała, prowadzi świetne lelcje

Ponieważ bardzo duża wiedzę wynoszę z lekcji.

Moim zdaniem Pani Ania zasługuje na taką ocenę, gdyż dostrzegam u niej zamiłowanie i pasje do tego zawodu. Wszystko robi z entuzjazmem i wkłada w to serce. Uczy nas różnych perspektyw i tego, że na wszystko można spojrzeć z kilku stron. To nauczycielka z pasji, a nie z przymusu.

bo super się z panią pracuje :)

Ma Pani super pomysly!

Jak widzicie zadawałam pytania w sposób polaryzacyjny - prowokowałam wręcz do obiektywnych wypowiedzi. Odwaga jest tu pierwszym krokiem! 

Sama ankieta nie wystarczy- trzeba ją przeanalizować, zastanowić się nad warsztatem swojej pracy. Poddać się autorefleksji, która pomoże nam uświadomić, co jest mocną stroną naszego warsztatu pracy, a nad czym muszę jeszcze popracować. Ankieta nie może być dla ankiety, ona ma służyć naszej pracy nad sobą! Jesteśmy tylko ludźmi, mamy prawo popełniać błędy. Oby było ich jak najwięcej na naszej drodze, bo dzięki nim stajemy się lepsi, bardziej świadomi swojej ścieżki życiowej i zawodowej.

Warto też na podstawie faktów, odkryć znaczenie naszych działań! Poniżej na podstawie wybranych faktów- wypisałam ich znaczenie dla mojej pracy!

Robiąc notatki, zaczniesz dostrzegać motywy, słowa, frazy, koncepcje, które powtarzają się najczęściej. Podkreślaj je, bo one poprowadzą Cię do "dlaczego?".

Warto rozmawiać poważnie z uczniami o edukacji, nie bać się dialogu. Młodzi ludzie są dla nas wskaźnikiem, drogowskazem. Naprawdę warto posłuchać ich głosu i przytulić do serducha. 

Możemy również poprosić rodziców uczniów o ewaluację naszych działań wychowawczych, możemy też dołączyć tu samoocenę ucznia. Zobaczycie, jak będzie im trudno samych siebie ocenić. To ciekawe doświadczenie! Polecam zrobić to w formie rozmowy, otwartej dyskusji na forum klasy. Wtedy zobaczymy pełniejszy obraz naszych działań. 

Zakończę swój wpis cytatem z książki Simona Sineka: Ludzie nie kupują tego, co robisz, tylko dlaczego to robisz".

Anna Konarzewska

PS Inspiracja: Simon Sinek. David Mead, Peter Docker, Znajdź swoje dlaczego, OnePress.

Podsumowanie roku 2020

 ROK 2020 MIJA...

CZAS NA PODSUMOWANIE.

Wszyscy marzymy o tym, aby rok 2020 przeszedł do historii. Pandemia dała nam w kość! To nie był łatwy czas! Raczej obfitował w serię wyzwań u każdego z nas.

Zastanawiałam się czy dokonać bilansu tego roku, a potem zdałam sobie sprawę, że to już moja blogowa tradycja, więc zabrałam się za podsumowanie. I tak upłynęły mi 3 godziny po południu. 😉

Co było najważniejsze w 2020 roku: relacje i zdrowie! Każdy zderzał się z rzeczami niemożliwymi, z sytuacjami ekstremalnymi, niekiedy z walką o zdrowie i życie najbliższych. Każdy miewał stany zwątpienia, każdy czuł zmęczenie… Słowo dobrostan zyskało na wartości i było odmieniane przez wszystkie przypadki. Wszyscy zwolniliśmy. Ja również odrzuciłam kilka propozycji. Powiedziałam: „nie, dziękuję”. Miałam kilka szans na nawiązanie współpracy z różnymi wydawnictwami podręczników szkolnych- zrezygnowałam. Szkolenia, na które nie czułam się gotowa, również sobie odpuściłam. Zostawiłam też szkolny teatr, bo w sytuacji edukacji online- zwyczajnie brakowało mi na to hobby sił. Zamieściłam mniej artykułów i scenariuszy na moim blogu, bo skupiłam się na uczniach! Zaczęłam pisać drugą część mojej książki, ale utknęłam… Tak, zatrzymałam wiele swoich pomysłów, wiele spraw odsunęłam na plan dalszy. Nie poddałam się jednak, tylko odłożyłam to wszystko na później, aby dawkować sobie emocje. 😉 Trzeba mieć jakiś cel w kalendarzu na przyszły rok!

Patrząc na swoje osiągnięcia, to czego dokonałam w tym dziwnym roku, jestem z siebie dumna. To był naprawdę trudny czas, a ja nadal fruwam, nadal mam skrzydła.

Co robiłam w tym dziwnym 2020 roku? Oto krótka historia. Pewnie o wielu rzeczach jak zwykle zapomniałam. 

Uczestniczyłam w II Redzkim Maratonie Edukacyjnym na zaproszenie niesamowitej, Irminy Żarskiej. Jako prelegentka mówiłam o relacjach, odwadze i zmianie w edukacji. Cudowny czas z cudownymi ludźmi.

           Zostałam jedną z Ambasadorek Wiosny Edukacji. 

      Szkoliłam nauczycieli ze Szkoły Podstawowej w Pączewie, koło Starogardu Gdańskiego nt. bycia wychowawcą. To było wspaniałe spotkanie!

     Założyłam- wspólnie z Agatą Karolczyk-Kozyrą – ogólnopolską grupę dla maturzystów w czasach pandemii „Matura – Lekcje w sieci – projekt społeczny”, który był częścią projektu „Lekcje w sieci” pod skrzydłami Oktawii Gorzeńskiej i Dawida Łasińskiego. To właśnie tutaj maturzyści otrzymywali wsparcie od nauczycieli j. polskiego oraz od samych siebie- dzieląc się swoją wiedzą. 

     Dołączyłam do projektu ogólnopolskiego „Lekcje w sieci” (O. Gorzeńska, D. Łasiński), publikując dla uczniów swoje scenariusze zajęć do lekcji j. polskiego oraz godzin wychowawczych na poziomie liceum: https://lekcjewsieci.pl/

     Utworzyłam w czasie pandemii stronę na FB „Stowarzyszenie Izolowanych Artystów” dla uczniów i nauczycieli, którzy korzystają z terapeutycznej mocy czytania poezji i literatury: https://www.facebook.com/Stowarzyszenie-Izolowanych-Artyst%C3%B3w-100590671615926 

     Wzięłam udział w webinarze pt. „Relacje jako dobro nadrzędne w edukacji” na zaproszenie Bartosza Chysia oraz Doroty Jankowiak-Dąbrowskiej.

     Nagrałam webinar „Kilka słów o zmianie” dla Planu Daltońskiego (Anna i Robert Sowińscy) w ramach konferencji ONDU 2020. Ania i Robert to moi przyjaciele edukacyjni. Od samego początku wspierają moje działania i za to bardzo ich kocham!

      Jestem współautorką epublikacji „Poznaj z nami supermoce” pod skrzydłami świetnych organizatorek: Joanny Gadomskiej i Katarzyny Włodkowskiej. Tutaj link: https://biologiazblondynka.blogspot.com/2020/05/poznaj-z-nami-supermoce.html?m=1&fbclid=IwAR3AyYCCTk9qC2k4OsQMieBTneDQPRRGku48x6vCBfwm4C7KfhjmEK4oBdg

 

     Uczestniczyłam w projekcie ogólnopolskim „Zaproś mnie na swoją lekcję” (Irmina Żarska, Magda Krajewska). Odwiedziłam wirtualnie wiele szkół w Polsce oraz gościłam wielu pasjonatów na moich lekcjach. Więcej o tym przeczytacie tutaj: http://bycnauczycielem.blogspot.com/2020/06/zapros-mnie-na-swoja-lekcje.html oraz http://bycnauczycielem.blogspot.com/2020/06/lekcja-wychowawcza-o-somalii-tolerancji.html

    W związku z tą akcją zadebiutowałam też w Polskim Radiu Dzieciom, opowiadałam na zaproszenie Marcina Perfuńskiego o emocjach, refleksjach związanych z tymże projektem. W radiu gościły tego dnia również: Irmina Żarska, Magda Krajewska, Anna Foks, Anna Żertka, Anna Pająk, Agata Sieńczak, Ewa Przybysz -Gardyza. 

    Zostałam współautorką niezwykłego kalendarza dla nauczycieli- Niezbędnika Kreatywnego Nauczyciela. Ciekawa przygoda!

       Nawiązałam współpracę z organizacją UNICEF, aby wspierać działania w zakresie edukacji globalnej.

      Zawsze szybko czytałam, ale teraz mam na to papier! 😉 Jestem trenerką szybkiego czytania i technik pamięciowych. Dzięki mistrzowi Mikołajowi Lisiakowi!

Ogromnym wsparciem jest dla mnie działalność Doroty Kujawy -Weinke i Katarzyny Drausal, które wspierają mnie na polu edukatora. Pod ich skrzydełkami dzieliłam się wiedzą i doświadczeniem z wieloma nauczycielami z całej Polski nt. Roli wychowawcy, Relacji z rodzicami, Sensu godzin wychowawczych.

        

       Szkoliłam 100 - osobową Radę Pedagogiczną w jednej z gdańskich szkół. Dziękuję Justynie Dmitruk za zaufanie, zaproszenie i zakup moich książek dla wychowawców! 

       Współorganizowałam konferencję Kreatywnej Pedagogiki. Moimi gośćmi byli: Agata Karolczyk-Kozyra, Krzysztof Chojecki, Adriana Kloskowska, Joanna Gadomska, Dorota Jankowiak-Dąbrowska, Dorota Kujawa-Weinke, Bartłomiej Kopaczyński.

      Zdobyłam Międzynarodowy Certyfikat MIEE, co dla mnie jest w tym roku największym osiągnięciem, bo nawet o tym nie śniłam… wydawało mi się to niemożliwe, zbyt odległe… a jednak. Nigdy w siebie nie wątpcie! Aby zdobyć ten tytuł trzeba skończyć kilka szkoleń i wcielić je w życie! Niezwykła przygoda, która stawia na ciągły rozwój!

      Mój blog liczy już 3 lata. Został doceniony przez TWINKL jako jeden z najpopularniejszych o języku i kulturze polskiej w Europie! Nawet nie wiecie, jaka to była dla mnie radość i ekscytacja… bo to praca, za która nie idą żadne finanse! To moja pasja dla innych! Zupełnie bezinteresowna! Ogromna to satysfakcja dla mnie!

Moi uczniowie nominowali mnie do konkursu Brainly „Edukator Roku 2020” w kategorii przedmiotów humanistycznych! Ich wola walki zaprowadziła mnie na 3.pozycję w tym konkursie. Sama nominacja była zaskoczeniem i wiązało się z nią mnóstwo emocji. Fajny czas dla mnie i moich uczniów!

     Wzięłam udział w webinarze dla CEO. W rozmowie z Emilią Kędziorek i Jarosławem Kordzińskim poruszaliśmy kwestię bycia wychowawcą oraz sensu godzin wychowawczych. To było piękne spotkanie pasjonatów edukacji! 

W     W Edumiesiącu podczas spotkania online mogłam podzielić się z nauczycielami swoimi spostrzeżeniami podczas wystąpienia: „Na tropie relacji czyli o tym, co ważne dla współczesnego wychowawcy”.

     Byłam gościem Marcina Perfuńskiego w Polskim Radiu Dzieciom. Opowiadałam o swojej książce, o wyjątkowości i potrzebie godzin wychowawczych! Niezła przygoda! Byłam w radiu! Czad!!!

       Spotkałam się z nauczycielami, wychowawcami podczas Konferencji Dos Teen 2.0. W swoim wystąpieniu „Sezon (nie)ogórkowy, czyli jak nie zmarnować godzin wychowawczych” dzieliłam się doświadczeniami i refleksjami. Dziękuję za zaproszenie Marcie Rosińskiej. 

      Totalną przygodą w tym roku okazało się dla mnie bycie… wykładowcą. Tak, zostałam wykładowcą w Wyższej Szkole Ateneum w Gdańsku. Dziękuję za zaproszenie do tej przygody i za zaufanie Irminie Żarskiej i Dorocie Jankowiak-Dąbrowskiej. To było zadanie, którego nic nie zapowiadało, a okazało się wspaniale spędzonym czasem z dorosłymi o tych samych zainteresowaniach, głodzie wiedzy i pasji.

 Uczestniczyłam we wspaniałym, pełnym ciepła i mocy webinarze z Dorotą Jankowiak-Dąbrowską i Anną Blokus-Szkodzińską. O czym rozmawiałyśmy? O relacjach w zdalnym nauczaniu. Była moc!

      W kwartalniku „Cogitantium” ukazały się dwa moje artykuły: „”O uważności w byciu wychowawcą” oraz „Nauczyciel i uczeń jako bohaterowie Edukacyjnej Odysei”. Adam Gogacz- dziękuję za zaproszenie i zaufanie!

       Działam w Kreatywnej Pedagogice w Gdańsku, która zrzesza i wspiera nauczycieli ze szkół samorządowych. Tutaj podczas spotkań z nauczycielami, z członkami rady pedagogicznej z mojej szkoły mogę dzielić się swoim doświadczeniem, tym, co samodzielnie wypracowałam. Tutaj przede wszystkim skupiałam się na wsparciu edukacyjnym, ale też tym psychologicznym- nauczycieli oraz ich podopiecznych we współpracy z moją przyjaciółką- Magdą Drobnik (najlepsza pani psycholog jaką znam!).

      Muszę też wspomnieć tutaj o tym, że moderuję dwie piękne grupy nauczycieli na FB: „Poloniści z pasją” – wspólnie z: Agatą Karolczyk-Kozyrą, Agnieszką Leszczyńską, Agatą Sieńczak, Dorotą Kujawą -Weinke, Arletą kwaśniewską, Magdą Krajewską a grupę „Lekcja z wychowawcą” moderuję z: Marleną Kowalską, Joanną Heftowicz i Katarzyną Mikołajczak. Sporo przy tym pracy, ale też niesamowitych relacji.

      Pod koniec roku 2020 byłam prelegentką podczas Konferencji oświatowej dla nauczycieli przedmiotów ojczystych na Ukrainie w ramach projektu „Wartościowe szkoły”. Dziękuję Lilii Luboniewicz i Zofii Domaradzkiej-Grochowalskiej za zaproszenie i zaufanie! To było bardzo wzruszające spotkanie! Piękne zakończenie sezonu edukacyjnego w tym roku!

        W przyszłym roku zawalczę o tytuł MIEE Trainer! Już poczyniłam ku temu kroki!

       Poza tym popełniłam 35 wpisów na moim blogu „Być nauczycielem”, który ma ponad 744 tysiące wyświetleń z miejsc na całym świecie. Moje artykuły ukazują się nie tylko na blogu, znajdziecie kilka na blogu Superbelfrów RP oraz na Edunews.pl. A to jedna z opinii internautek na temat mojego bloga: 

      Echa wydania mojej książki w tym roku nie milkły. Nadal jest chętnie kupowaną i polecaną pozycją książkową przez edukatorów, nauczycieli i coachów! Sprzedałam już około 8 tysięcy egzemplarzy! To niesamowita ilość jak na mój debiut. Książkę w tym roku rekomendowali na swoich stronach FB: Jarosław Marek Spychała (Spychacz, autor książek: „Jaskinia. Droga rebeliantów” oraz „Mali rebelianci”, twórca metody LEGO- LOGOS), Agnieszka Jankowiak – Maik (Babka od histy, laureatka Nagrody im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”), Artur Negri ( certyfikowany trener FRIS, mentor, wykładowca MBA, trener myślenia krytycznego). Poza tym pojawiły się recenzje mojej książki w kwartalniku „Kultura i wychowanie”- autorką jest Jasmine Al Douri, na blogu „Pomysły ticzerki”, na stronie Taniej książki oraz na innych prywatnych profilach wielu osób. Dlatego kochani, patrząc na to, co się dzieje i ile daje moja książka, piszę kolejną część. Obiecuję, że w przyszłym roku będziecie ją trzymać w rękach. 

Moi Drodzy, zobaczcie, ile daje współpraca z wieloma wspaniałymi ludźmi. Dziękuję wszystkim, którzy mnie wspierali, którzy dodawali mi skrzydeł, którzy pchali do przodu… Nasze samozaparcie to jedno, ale inspirujący ludzie wokół, którzy w nas wierzą i nam ufają- to drugie!

Ten rok był pracowity, był inny, ale nauczył mnie też dbania o siebie, mówienia „nie”, umiejętności wybaczania sobie i odpuszczania. 

Nie policzyłam ilości przeczytanych książek i działań z moimi uczniami oraz wychowankami. Przecież moja praca, mój rozwój również przekładają się na przygody z uczniami! 

      Wow! Jestem gotowa na przyjęcie nowych wyzwań! Mój kalendarz jeszcze nie pęka w szwach, czeka na te spontaniczne i te planowane akcje!

Anna Konarzewska

O kobietach i emancypacji na podstawie fragmentu tekstu Elizy Orzeszkowej...

KILKA SŁÓW O KOBIETACH...

 

Mam tyle pomysłów na lekcje, tyle ciekawych rzeczy działo się podczas moich zajęć, ale ciągle brakowało mi czasu, aby umieszczać je na blogu. Jak to moja koleżanka napisała: "Ania, znowu robi burzę w liceum"... Nie wiem czy to burza, czy też nie, ale pozytywizm jest wdzięczną epoką, a nowele czy felietony naszych pisarzy są tak aktualne, że żal nie powiązać ich z naszymi codziennymi problemami. "Mendel Gdański" posłużył mi jako pretekst do dyskusji nad dyskryminacją mniejszości, nad problemem wykluczenia, a nowelki, w których bohaterami są dzieci- są dobre, aby poruszyć temat praw dziecka. O tym napiszę oczywiście w kolejnych postach. Pokażę, jak to zrobiłam. Teraz porozmawiamy o kobietach, czyli na warsztat wkroczyła Eliza Orzeszkowa i jej tekst "Kilka słów o kobietach".

Przed lekcją uczniowie na tablicy Google Jambord zapisują do słowa "Kobieta" trzy myśli- jest to jedna z metod krytycznego myślenia:

Myślę... (co myślę o kobiecie?)

Czuję... (co czuję, myśląc o kobiecie?)

Zastanawiam się... (nad czym zastanawiam się, myśląc o kobiecie?).

1. Przedstawiłam osobę Elizy Orzeszkowej. Opowiedziałam o jej życiu nie bez powodu, bo łamała ona stereotypy i ogólnie przyjęte w tamtych czasach normy, przez co nie była przez wszystkich lubiana, szanowana. 

W przygotowaniu ciekawostek o Elizie Orzeszkowej pomogła mi książka Sławomira Kopra "Sekretne życie autorów lektur szkolnych".  Swoją wiedzę połączyłam z informacjami, które znalazłam właśnie w tej pozycji: https://www.empik.com/sekretne-zycie-autorow-lektur-szkolnych-nie-tacy-swieci-jak-ich-maluja-koper-slawomir,p1248047857,ksiazka-p?gclid=CjwKCAiAoOz-BRBdEiwAyuvA61LumC02CJXCvpsQ0X5hzSufF2ppUYZBvwrLgtCMoo3vPOCjoNt-_RoCq8IQAvD_BwE&gclsrc=aw.ds

O czym m.in. mówiłam? O nieudanym małżeństwie Elizy z Piotrem; o ukrywaniu Romualda Traugutta; o zesłaniu męża Piotra pod Ural i decyzji o tym, aby mu nie towarzyszyć w niedoli; o rozwodzie i o tym, dlaczego po rozwodzie została przy nazwisku byłego męża; o romansie z zamężnym prawnikiem,; o licznych wolnych związkach; o sprzedaży jej nieruchomości na wolnym rynku; o zatuszowaniu prawdy o jej dziadku ze strony matki; o jej pogrzebie... Mnóstwo było tych ciekawostek... 

Poprosiłam  młodzież, aby spróbowali odnaleźć w jej życiu postawy, które świadczą o niezależności kobiety. 

2. Następnie przeszliśmy do odczytania fragmentu E. Orzeszkowej "Kilka słów o kobietach". Skorzystałam z tego fragmentu- z tej strony: http://hamlet.edu.pl/orzeszkowa-kobiety

3. Po odczytaniu dyskutowaliśmy o tym, co spostrzegła autorka tekstu; na co zwraca uwagę, pisząc o kobietach? Nad czym ubolewa? Uczniowie bardzo chętnie wypowiadali się na podstawie tego tekstu.

4. Wspominamy tutaj o wielkiej Marii Skłodowskiej-Curie i jej odkryciach, o tym jak trudno było jej realizować się w realiach XIX wieku.

Możemy włączyć tutaj krótki film na ten temat: 

5. Dyskutujemy o tym, jakie życie Maria Skłodowska- Curie wiodłaby dziś. Następnie wyświetlamy spot "Niepokonana" i rozmawiamy tutaj o tym, dlaczego twórcy wykorzystali akurat wizerunek Marii Skłodowskiej do tego spotu: 

6. Następnie wyświetlam uczniom grafikę autorstwa Marty Frej "Koleżankujmy się" (źródło: wysokie obcasy).

7. Nawiązujemy tu do pierwszych ruchów sufrażystek w USA i Anglii. możemy wyświetlić kilka zdjęć z tamtych protestów, aby pokazać związek między memem Marty Frej a strojami kobiet z tamtych czasów. Rozmawiamy o tym, co autorka chciała uzyskać dzięki temu zabiegowi.

Tu link do zdjęć: https://tytus.edu.pl/2019/03/07/sufrazystki-w-walce-o-prawa-kobiet-galeria/

8. Rozmawiamy nie tylko o prawach wyborczych kobiet. Możemy posiłkować się tutaj tym artykułem: https://plus.expressbydgoski.pl/feministki-sufrazystki-emancypantki-jak-kobiety-zmienialy-polske/ar/c15-14839198

9. Możemy przywołać tutaj kilka ważnych dat. Wspomnieć można o tym, że nadal na świecie kobiety walczą o swoje prawa. W Iranie nadal zabrania się kobietom wejścia na stadion, czy podróży za granicę bez zgody męża. 

Ważne daty, jeśli  chodzi o przyznanie praw wyborczych kobietom: 1928- Anglia, 1918- Polska, Niemcy i Austria, 1944- Francja, 2003 - Katar, 2015- w Arabii Saudyjskiej obiecano kobietom prawa wyborcze. 1925- w Anglii uznano prawa  matek do ich dzieci.

10. Wyświetlamy film "Bądź damą": 

11. Po filmie rozmawiamy o stereotypach na temat kobiet, ale poruszamy też kwestię stereotypów na temat mężczyzn. Bardzo ciekawa dyskusja, również nad poszukiwaniem źródeł stereotypów.

Jakie stereotypy na temat kobiet padały: że blondynki są głupie, że nie potrafią parkować, kobiety są wierne, kobiety częściej się "fochają", miejsce kobiety jest w kuchni, itd.

A stereotypy na temat mężczyzn? Nie nadają się do samodzielnego wychowania dziecka, nie radzą sobie emocjonalnie, używają przemocy, itd. 

To był dobrze spożytkowany czas...

Anna Konarzewska